وبلاگ آموزشی دانستنی های دامپزشکی

هشت گروه خونی عمده در سگ‌ها شناسایی شده است. آنتی ژن اریتروسیت سگی (DEA) ۱-۸. این گروه‌های خونی سپس به مثبت یا منفی برای حضور آنتی ژن در خون یک سگ دسته‌بندی می‌شوند. آنتی ژن‌های اصلی که از نظر بالینی مهم هستند: DEA ۱٫۱ و ۱٫۲. اگر سگ برای هر دو این آنتی ژن‌ها منفی باشد، او یک اهدا کننده جهانی در نظر گرفته می‌شود. با این حال، صرفاً برای اهدا کننده بودن، لازم است که برای یکی از این آنتی ژن‌ها، منفی باشند. یک جنبه منحصر به فرد در مورد تعیین تایپ کردن گروه خونی قبل از انتقال خون این است که سگی که به عنوان DEA ۱٫۱ منفی، تعیین تایپ شده است می‌تواند یک بار با خون DEA ۱٫۱ مثبت انتقال خون دریافت کند، بدون اینکه واکنش ایمنی شدید مانند واکنش انتقال خون نامناسب در انسان بروز کند. این به دامپزشکان اجازه می‌دهد تا در یک وضعیت اورژانسی تعیین تایپ کردن را فراموش کنند. در هر حال نتیجه این خواهد بود که بیمار منفی، به آنتی ژن DEA ۱٫۱ حساس می‌شود و در صورت انتقال خون مثبت در آینده واکنش انتقال خون همولایتیک حاد بروز می‌کند. برخی از دامپزشکان ممکن است همیشه تعیین تایپ کردن را قبل از هر انتقال خون برای جلوگیری از واکنش احتمالی در صورت ناشناخته بودن تاریخچه انتقال خون انتخاب کنند. به غیر از گروه‌های خونی اصلی، یک آنتی ژن جدید شناسایی شده است. این آنتی ژن به نام Dal نامگذاری شده است و در دالمیشن ها وقتی بیماری با واکنش انتقال خون در برابر این آنتی ژن آلو آنتی بادی هایی تولید کرد، غایب بوده است. فراوانی وقوع این پدیده هنوز نامشخص است اما پیش‌بینی می‌شود که در نژادهای سگ‌ دیگر به غیر از دالمیشن ها نیز رخ دهد.

انتقال خون در گربه‌ها نیازمند الزامات سختگیرانه تری برای موفقیت است. ابتدا، سه گروه آنتی ژن خونی وجود دارد: A، B و AB. تایپ A بیشترین فراوانی را در گربه‌های خانگی دارد: با بروز بیش از ۹۵٪ در دامستیک مو کوتاه و مو بلند. تایپ B کمتر شایع ست و خاص نژادهای اگزوتیک مانند بریتیش شورت هیرز، دوون رکس و کورنیش رکس است. هر دو تایپ A و B آنتی بادی‌های طبیعی دارند و در صورت میس -مچ واکنش‌های همولیتیک شدید را بروز می‌دهند. پدیده رایجی که این فرایند را نشان می‌دهد Feline Neonatal Isoerythrolysis (NI) است. این پدیده هنگامی رخ می‌دهد که یک گربه مادر تایپ B گربه هایی با تایپ A به دنیا می آورد. وقتی بچه گربه ها در چند روز اول شیر می‌خورند، کولوستروم حاوی آنتی بادی‌های مادری را دریافت می‌کنند. این آنتی بادی‌ها شامل آنتی بادی‌های گروه خونی A است که به خون تایپ A بچه گربه حمله می‌کنند و بچه گربه ها از یک بحران همولیتیک با واسطه ایمنی‌ رنج می‌برند. تایپ AB بسیار نادر است اما به عنوان یک اهداکننده جهانی در نظر گرفته می‌شود چرا که این گربه‌ها فاقد آنتی بادی‌های طبیعی در برابر این آنتی ژن‌ها هستند.

فرایند تعیین تایپ کردن خون و کراس مچینگ نسبتا ساده است. برای تعیین تایپ کردن خون، کارت‌های تعیین تایپ ویژه گونه‌ها در دسترس هستند. نمونه کوچکی از خون از گیرنده گرفته شده جمع‌آوری می‌شود و با یک ری ایجنت ترکیب می شود و اجازه داده می‌شود که برای چند دقیقه با نوار آزمایش یا تست قرار بگیرد. نوار تست شامل یک نشانگر کنترل و نشانگرهایی برای DEA ۱٫۱ مثبت یا منفی (سگ‌ها) یا نشانگرهایی برای A یا B (گربه‌ها) است. کراس مچینگ یک تشخیص کامل‌تر است که سازگاری خون و پلاسما را از طریق کراس مچینگ اصلی یا جزئی تست می‌کند. کراس مچینگ اصلی سازگاری خون اهداکننده را با پلاسمای گیرنده تست می‌کند. اگر تست ناسازگار باشد، یک واکنش هموگلوتیناسیون یا لخته شدن قابل مشاهده رخ می‌دهد و بنابراین خون اهداکننده نباید در انتقال خون استفاده شود. عدم وجود هموگولوتیناسیون نشان‌دهنده سازگاری است و خون می‌تواند در انتقال خون استفاده شود. کراس مچینگ جزئی سازگاری پلاسما اهداکننده را با گیرنده تست می‌کند. این تشخیص معمولا در انتقال خون کامل استفاده می‌شود جایی که واحد اهداکننده حاوی محصولات پلاسما در کنار گلبول‌های قرمز است. معمولا انتقال خون کامل استفاده نمی‌شود زیرا بیشتر بیماران فقط به گلبول‌های قرمز نیاز دارند و بنابراین این تست کمتر انجام می‌شود.

اهدا کننده های خون

تعداد حیوانات واجد شرایط برای اهدای خون بسیار کمتر از بیماران انسانی است و معمولا نژاد خاصی را شامل می شود. مثلا: سگ ها باید بیش از ۵۰ پوند وزن داشته باشند (نژادهای رایج گری هوند و لابرادور رتریور)، بین سنین ۱ تا ۶ سال با هیچ تاریخچه بیماری شدید، باید ماهانه از پیشگیرنده کرم قلب استفاده کنند، در حال حاضر از برخی داروها استفاده نکنند، کاملا سالم باشند و ترجیحاً نر باشند. اگر غربالگری اولیه خونی نشان دهد که اهدا کننده DEA ۱٫۱ منفی است (کاندید قوی برای اهدا)، تست‌های بیشتری برای بیماری‌های عفونی مختلف انجام می‌شود.

برای اهدا کننده گربه: 1-6 سال سن داشته باشد، فاقد تاریخچه بیماری شدید باشد، داروی خاصی مصرف نکند، حداقل 10 پوند وزن داشته باشد، تاریخچه واکسیناسیون مشخص باشد، تست منفی بیماری های عفونی منتقل شونده از طریق خون داشته باشد. گربه ها اهدا کننده جهانی ندارند چون تمایزی بین آنتی ژن های خونی مثبت و منفی وجود ندارد.