وبلاگ آموزشی دانستنی های دامپزشکی

دفرمیتی آنگولار اندام حرکتی قدامی

دولپمنت غیر طبیعی رادیوس و اولنا می تواند به صورت ثانویه در دیستال (رادیال، اولنار) یا پروگزیمال (رادیال) آسیب فیزیال یا ویژگی ارثی نژادی (بولداگ ها، پاگ ها، بوستون تریرها، بست هوندها،داشهوندها) رخ دهد. سینک نبودن رشد دو استخوان منجر به اندام های حرکتی کوتاه شده، کمانی شدن کرنیال استخوان، سابلاکسیشن مفصلی و دفرمیتی های والگوس یا واروس در کارپوس می شود.

نشانه های بالینی

شامل لنگش، کاهش حرکت دردناک در آرنج یا مفاصل کارپال است. رادیوگرافی دفرمیتی های استخوانی و فیزهای بسته را برملا می کند.

درمان: بر اساس تصحیح زاویه و طول اندام حرکتی و برقراری دوباره همسان سازی مفصلی انجام می شود. پروسیجرهای جراحی شامل استئوتومی تصحیحی و استیبل کردن با ایمپلنت های داخلی و خارجی و استئوتومی های از بین برنده تنشن و فشار است. پروگنوزیز برای حیوانات بدون دفرمیتی های شدید اندام حرکتی خوب است.

استئوپاتی کرانیوماندیبولار

یک بیماری غیر نئوپلاستیک، دیس اردر استخوانی پرولیفراتیو سگ های در حال رشد است که تیمپانیک بولا را تحت تاثیر قرار می دهد. علت آن ناشناخته است، اما بیس ژنتیکی مسکوک است. ضایعه استخوانی با جذب سیکلیکال استخوان طبیعی و جایگزینی با استخوان نابالغ در سطح اندوستئال و سطوح پریئوستال مشخص می شود.

علایم بالینی

نشانه های بالینی متغیر است و شامل ناراحتی دهان، از دست دادن وزن، تب، و بزرگ شدگی قابل لمس دردناک در تیمپانیک بولا می باشد. رادیوگرافی پرولیفریشن استخوانی دو طرفه در تیمپانیک بولا و مندیبل ها را نشان می دهد.

درمان

بر اساس علایم است و شامل NSAID، اپیوئیدها، یا کورتیکواستروئیدها در جهت کاهش التهاب و ناراحتی همراه با رژیم غذایی نرم می شود. پروگنوزیز با پرولیفریشن ملایم و بلوغ حیوان خوب است.

استئودیستروفی هایپرتروفیک

استئودیستروفی هایپرتروفیک یک بیماری رشدی یا دولپمنتال است که در متافیزهای استخوان های بلند سگ های جوان رشد می کند، معمولاً در نژاد بزرگ یا غول پیکر دیده می شود. اتیولوژی دقیق آن ناشناخته است. پاتوفیزیولوژی بر اساس اختلال در نارسایی های عروقی متافیزیال می باشد که منجر به شکست در اوسیفیکیشن و نکروزیز تربکولار و التهب می شود.

نشانه های بالینی

شامل درد متافیزیال و تورم در رادیوس و اولنا، تب، آنورکسیا و افسردگی یا دپرشن می باشد. نشانه های بالینی ممکن است دوره ای-پریودیک باشد. انحراف های زاویه ای اندام نیز ممکن است در سگ های شدیداً مبتلا رخ دهند. رادیوگرافی لوسنسی های استخوانی متافیزیال و تشکیل استخوان پریئوستال را نشان می دهد.

درمان

بر مبنای علائم است و با هدف کاهش درد انجام می شود.(برای مثال استفاده از ضد التهاب ها NSAID، اپیوئیدها) و کاهش مکمل های خوراکی تغذیه ای، همراه با مراقبت های حمایتی مایع درمانی می باشد. درمان با کورتیکواستروئیدها (پردنیزون یا پردنیزولون با دوز ۰٫۵ میلی گرم بر کیلوگرم هر ۱۲ ساعت برای ۵ روز، سپس تیپر می شود) ممکن است در وایمارانرها بهتر از درمان با NSAID ها باشد.

اگزوستوزهای چندتایی غضروفی

یک بیماری دولپمنتال است که در سگ های جوان و گربه ها رخ می دهد و با تشکیل پروتوبرنس های استخوانی از سطوح کورتیکال یا قشری متافیز استخوان های بلند، مهره ها و دنده ها مشخص می شود. اتیولوژی دقیق ناشناخته است، اما علل ژنتیکی در سگ ها و علل ویروسی در گربه ها مشکوک هستند. حیوانات ممکن است بی علامت باشند و تشخیص با پالپیشن و ملامسه و رادیوگرافی تایید شود. جراحی برش توده ها در صورت پدیدار شدن نشانه های کلینیکی یا بالینی مانند لنگش یا درد توصیه می شود.

پانئوستایتیس

یک بیماری خود محدود کننده است که در سگ های جوان بزرگ و درشت هیکل که سریعا رشد می کنند و عمدتا در دیافیز و متافیز استخوان های بلند رخ می دهد. اتیولوژی دقیق آن ناشناخته است، اگرچه ژنتیک (در ژرمن شپرد)، استرس، عفونت، و علتهای متابولیک یا خود ایمنی محتمل است. پاتوفیزیولوژی بیماری با نکروز چربی درون مدولای استخوانی، تولید استئوئید بیش از حد و احتقان وسکولار یا عروقی مشخص می شود. ری اکشن اندوستیال و پری اوستئال رخ می دهد.

نشانه های بالینی حاد و دوره ای است و شامل لنگش و تب در سگ هایی است که بین ۶ تا ۱۶ ماه سن دارند. حیوانات، لنگان، تب دار، بی اشتها و دارای درد قابل لمس در استخوان های بلند هستند. رادیوگرافی نشان دهنده افزایش چگالی های چندگانه درون مدولاری استخوانی و سطوح اندوستئال غیر طبیعی در طول استخوان های بلند را نشان می دهد.

درمان بر اساس کاهش درد و ناراحتی است و شامل استفاده از ضد التهاب NSAID و اپیوئیدها می تواند در دوره های بیماری انجام شود.

حفظ هسته های غضروف اولنار

غضروف اولنار حفظ شده یک دیس اردر دولپمنتال دیستال اولنار است که در فیز در سگ های جوان و درشت هیکل رشد می کند که با اوسیفیکیشن غیر طبیعی اندوکوندرال شناخته می شود. به عنوان نتیجه کلسیفیکیشن فیزیال پیش رونده متوقف می شود. اتیولوژی دقیق ناشناخته است. اگرچه علت های غذایی محتمل است.

نشانه های بالینی

شامل لنگش و دفرمیتی های زاویه ای اندام حرکتی می باشد. رادیوگرافی هسته غضروفی رادیولوسنت را در فیز مرکز دیستال اولنار نشان می دهد.

درمان

توقف مکمل های تغذیه ای و استئوتومی یا استئوکتومی استخوان برای کاهش دفرمیشن اندام حرکتی. پروگنوزیز بر اساس شدت شرایط است.

استئودیستروفی اسکاتیش فولد

این شرایط ارثی گربه های اسکاتیش فولد با دفرمیتی های اسکلتال مهره یا ورتبرا و متاکارپال و استخوان های متا تارسال و انگشتان به شکل ثانویه به دنبال اوسیفیکیشن اندوکوندورال شناخته می شود. گربه های درگیر لنگ اند و استخوان های درگیر دفرم شده اند و ملتهب اند.

درمان

برداشت اگزوستوز ها و پروگنوز محافظت شده است.