وبلاگ آموزشی دانستنی های دامپزشکی

دانه‌های مکادمیا توسط درختان جنس مکادمیا (خانواده پروتئاسه) تولید می‌شوند. تنها دو گونه، ماکادامیا اینتگریفولیا و ماکادمیا تترافیللا، اهمیت تجاری به عنوان منبع غذایی دارند. همه گونه‌های ماکادامیا گلایکوزید سیانوژنیک (پروتئاسین و دورین) را در دانه‌هاشان جمع‌آوری می‌کنند اما در مورد دانه‌های تجاری در غلظت‌های بسیار پایین این اتفاق می افتد. دانه‌های ماکادامیا به‌عنوان تنقلات بسیار محبوب برای مصرف انسان هستند، چه به‌صورت دانه خام یا در کیک‌ها، بیسکویت‌ها یا شیرینی‌ها. آنها به‌عنوان یک غذای با ارزش محسوب می‌شوند که به دلیل محتوای کم کلسترول و سدیم آن ها است و به عنوان منبعی عالی از منیزوم و تیامین تلقی می شوند.

مسمومیت دانه ماکادامیا تنها در سگ‌ها گزارش شده است. مکانیسم اثر سمیت آنها در سگ‌ها هنوز نامعلوم است و دوز لازم برای ایجاد سمیت مشخص نشده است. خوردن تنها ۰٫۷ گرم بر کیلوگرم از دانه‌های ماکادامیا با بروز نشانه‌های بالینی در سگ‌ها همراه بوده است. در یک مورد دیگر، یک سری از دوزهای سمی بین ۲٫۲ تا ۶۲٫۴ گرم بر کیلوگرم گزارش شد.

نشانه‌های بالینی

معمولاً در عرض ۱۲ ساعت پس از خوردن ظاهر می‌شود و ممکن است شامل ضعف (خصوصاً ضعف اندام خلفی)، افسردگی، استفراغ، آتاکسیا، ترمور، هایپرترمی، درد شکمی، لنگش، سختی و سفتی، افتادن و غش کردن و غشاهای مخاطی رنگ پریده باشد. اگرچه مسمومیت دانه ماکادامیا نسبتاً نادر است، ۸۳ مورد در Queensland، منطقه اصلی کشت ماکادمیا در استرالیا، در طی ۵ سال گزارش شده است. تاکنون هیچ مرگی گزارش نشده است و حیوانات انتظار می‌رود که در عرض ۲۴-۴۸ ساعت با حداقل مداخله پزشکی بهبود یابند. القای استفراغ باید در موارد خوردن دانه ماکادمیا که اخیرا توسط سگ‌های بدون علایم بالینی اتفاق افتاده است در نظر گرفته شود.

منبع:

مسمومیت با ماکادامیا