وبلاگ آموزشی دانستنی های دامپزشکی

استئوپاتی اسپاینال/استئومیلیت

براساس گزارش‌های قبلی در مقالات مربوط به خزندگان به عنوان بیماری پجت، این وضعیت اکنون تصور می‌شود که استئومیلیت باکتریایی مزمن ستون فقرات باشد. به طور سنتی، بیماری پجت با دوره‌هایی از جذب استخوان و دپوزیشن استخوان اوستئوکلاستیک مشخص می‌شود که منجر به استخوان‌های متراکم و شکننده می‌شود. این ضایعات مهره ای یا اسپاینال پیشرونده و پرولیفراتیو که معمولاً در مارها مشاهده می‌شوند با عفونت‌های باکتریایی مزمن مرتبط هستند که بیشترین درگیری با گونه های سالمونلا در مارها گزارش شده است.

تشخیص

با بیوپسی یا کشت خون انجام می‌شود.

درمان

آنتی‌بیوتیک طولانی‌مدت ممکن است مفید باشد، اما پیش‌آگهی معمولاً نگران‌کننده تا بد است.

مایکوباکتریوزیز

عفونت های مایکوباکتریال اغلب در مارهای آسیب دیده وحشی یا وارداتی به صورت ضایعات گرانولوماتوز در نکروپسی دیده می شود. اما این عفونت‌ها هم چنین در حیوانات پرورش یافته در اسارت هم دیده می‌شود.

خزندگان عموماً درگیری ریوی را نشان می‌دهند، در حالی که مارمولک‌ها، مارها و تمساح‌ها بیشتر گرانولوماهای ویسرال یا احشایی را نشان می‌دهند.

گونه‌های معمول ایزوله یا جدا سازی شده عبارتند از: مایکوباکتریوم اولسرنس، مایکوباکتریوم کلونا، مایکوباتریوم هموفیلوم و مایکوباکتریوم ماریوم.

همه در دمای کاهش یافته کشت می‌شوند و ممکن است ماه‌ها برای رشد نیاز به زمان داشته باشند.

ریفامپین و ایزونیازید هپاتوتوکسیک هستند و تجویز طولانی مدت مورد نیاز غیر محتمل است که ایمن باشد.

هیچ گزارش موفقیت‌آمیزی از درمان وجود ندارد و بیشتر موارد در مرحله پیشرفته نمایان می‌شوند.

سالمونلا انتریکا

سالمونلا از خزندگان به ظاهر سالم از نظر بالینی به طور مرتب جدا سازی شده است و به عنوان بخشی از فلور گوارشی در نظر گرفته می شود.

طبیعت زئونتیک این باکتری‌های همزیست باید هنگام دستکاری یا درمان خزندگان در نظر گرفته شود.

تلاش‌ها برای حذف این میکروارگانیسم‌ها از خزندگان و تخم آنها ناموفق بوده‌ و توصیه نمی‌شود.